توی که نامش بهار من یادش اندیشه من

دیدارش آرمان من

عشقش در قلب من

برای تو مینویسم

که بودنت بهار من  

و نبودنت خزان سرد من است

از کوه پرسیدم :عشق چیست ؟ گفت از من استوار تر

از دریا پرسیدم: عشق چیست ؟گفت از من وسیع تر

              از خورشید پر سیدم : عشق چیست؟ گفت از من پر فرو غ تر 

                  از آئینه  پرسیدم: عشق چیست ؟ گفت ازمن صافتر

از خون پرسیدم: عشق چیست؟ گفت همچون خون در قلب من جاری است

از خود عشق پرسیدم : عشق چیست؟ گفت تو

وقتی که نگاهم به نگاهت خیره میشه

دوست دارم زمان به ایسته واسه همیشه

چشمامون ببندیم بریم تا ته رویا

اونجایی که هیچوقت گلی پژمرده نمیشه

هر چی غم داری از دل نازکت بگیرم

اگه اشک از چشات جاری بشه برات بمیرم

سر رو شونه هام بزاری و برات بخونم

یاد تو و اسم تو باشه ورد زبونم   مهربونم

ارزوم بی تو مهاله لحظه هام بی تو سواله

بی تو مقصد خیلی دوره راه عشقم بی عبوره  

من نمی خوام تو خیالم بگم بهت عاشت هستم

دوست دا رم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

من نمی خوام تو خیالم بگم بهت عاشت هستم  

دوست دا رم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

ارزوم بی تو مهاله لحظه هام بی تو سواله

بی تو مقصد خیلی دوره راه عشقم بی عبوره

من نمی خوام تو خیالم بگم بهت عاشت هستم  

دوست دا رم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

وقتی که نگاهم به نگاهت خیره میشه

دوست دارم زمان به ایسته واسه همیشه

چشمامون ببندیم بریم تا ته رویا

اونجایی که هیچوقت گلی پژمرده نمیشه

هر چی غم داری از دل نازکت بگیرم

اگه اشک از چشات جاری بشه برات بمیرم

سر رو شونه هام بزاری و برات بخونم

یاد تو و اسم تو باشه ورد زبونم   مهربونم

ارزوم بی تو مهاله لحظه هام بی تو سواله

بی تو مقصد خیلی دوره راه عشقم بی عبوره  

من نمی خوام تو خیالم بگم بهت عاشت هستم

دوست دا رم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

من نمی خوام تو خیالم بگم بهت عاشت هستم  

دوست دا رم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

ارزوم بی تو مهاله لحظه هام بی تو سواله

بی تو مقصد خیلی دوره راه عشقم بی عبوره

من نمی خوام تو خیالم بگم بهت عاشت هستم  

دوست دا رم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

روز پـائـيـزي مـيـلاد تـو در يـادم هـسـت           روز خـاكسـتــري سـرد سـفــر يادت نيست

نـاله نـاخـوش از شـاخـه جـدامـانـدن مـــن          در شـب آخــر پــرواز خـطــر يادت نيست

  تلخي فاصـله ها نيـز بـه يـادت مـانـدسـت          نيزه بر باد نشست است و سپر يادت نيست

يادت هست يادت نيست                              يادت هست يادت نيست

عطش خشـك تـو در ديـگ بيابـان ماسـيـد          كوزه اي دادمت اي تشنه مگـر يـادت نيست

  تو كه خودسوزي هر شب پره را ميفهمي           باورم نيست كه مرگ بال و پر يادت نيست

 يادت هست يادت نيست                              يادت هست يادت نيست

خواب روزانه اگـر درخـور تعبيـر نـبـود           پس چرا گشت شبانه در بـه در يادت نيست

من به خط و خبري از تو قناعـت كـردم            قاصدك كاش نگـويـي كـه خـبـر يادت نيست

  يادت هست يادت نيست                              يادت هست يادت نيست

توی که نامش بهار من یادش اندیشه من

دیدارش آرمان من

عشقش در قلب من

برای تو مینویسم

که بودنت بهار من  

و نبودنت خزان سرد من است

از کوه پرسیدم :عشق چیست ؟ گفت از من استوار تر

از دریا پرسیدم: عشق چیست ؟گفت از من وسیع تر

              از خورشید پر سیدم : عشق چیست؟ گفت از من پر فرو غ تر 

                  از آئینه  پرسیدم: عشق چیست ؟ گفت ازمن صافتر

از خون پرسیدم: عشق چیست؟ گفت همچون خون در قلب من جاری است

از خود عشق پرسیدم : عشق چیست؟ گفت تو

سهراب چرا دروغ گفتی ؟ 

سهراب : گفتي چشمها رابايد شست ! شستم/

ولي.....

گفتي جور ديگر بايد ديد! ديدم/

 ولي.....

 گفتي زبر باران بايد رفت ،رفتم /

ولي...

 او نه چشم هاي خيس و شسته ام را ،نه

 نگاهـــــم را،

هيچــکدام را نديد

 فقط در زير باران با طعنه اي خنديد و

گــفــت :

ديوانه ي باران نديده.